ve herşey artık kelimeler de saklıdır!

Öyle bir hayat yaşıyorum ki, 

Cenneti de gördüm, cehennemi de. 

Öyle bir aşk yaşadım ki,

Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de.

Bazıları seyrederken hayatı en önden,

Kendime bir sahne buldum oynadım.

Öyle bir rol vermişler ki,

Okudun okudum anlamadım.

Kendi kendime konuştum bazen evimde,

Hem kızdım hem güldüm halime,

Sonra dedim ki “söz ver kendine”

Denizleri seviyorsan, dalgaları da 

 seveceksin,

Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi

 bileceksin,

Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin.

Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı

 seyredersin.

Öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları 

erken tanıdım

Öyle çok değerliymiş ki zaman,

Hep acele etmem bundan, anladım.
Neyi yaşamak istiyorsan onu yaşa!

Onbiray Dörtgünlük

     Dediğim gibi biz bu zamanın insanları değiliz ve zaten daha önce bir yerlerde buluşmuştuk ama hala birbirimize karşı gözlerimiz,tenlerimiz,ruhlarımız aynı.Anladığım kadarı ile ikimiz de çok çekingen ve ürkek kişileriz. Birbirimize gönderdiğimiz mektuplar o kadar çekingen o kadar korku dolu ki. Cevaplar dersen onlar ayrı bir korku kaynağı ikimize de doğuştan gelmemiş bu özellikler ama ben de huy edinmiş artık. 
Bir odadayız, Birbirine bakan iki kapının ardındayız ama ayrı ayrı. Biri açacak olsa diğeri hemen ürküp kapıyor kapıyı. Halbuki bu iki kişi ürkeklik olarak bu kadar benzemeseler, biri diğerine hiç aldırış etmese açsa kapıyı çıksa dışarı odayı düzenlese. Ama hayır o da en az diğeri kadar ürküyor ve saklanıyor kapısının ardına ve o güzelim oda bomboş kalıyor ortada.
     Ve bu yüzden hep ikimizi üzen yanlış anlamalar oluyor. Aslında senin anlamadığını söylediğin o mektuplar sana en yakın olduğum zamanlar yazmış olduklarım oluyor. Yeryüzündeki 21 yıllık yolculuğumdan sonra bir dönemeçte sana rastlıyorum ve bu geç gelen hiç beklemediğim karşılaşma sonrasında ne yapacağımı bilmez şaşırıp kalıyorum. İçimde fırtınalar kopamıyor, bağıramıyorum, çılgınlıklar yapamıyorum bu yüzden.Ama alıştım ben bu duruma hoşuma gitmiyor da değil böyle olması , en azından naturel, ruhumun en içinden gelen sesler, davranışlar bunlar.
     Herşeye rağmen İYİ Kİ VARSIN 25 ARALIK İYİ Kİ DOĞDUN 25 ARALIK.

özlemek.özlenmek.özlemsel...

          Özlemek ne dir kı ? Sevmekle baglastırabılır mıyız aceba ?yada baglastırmamalımıyız kı bılmıyorum .?ama su acık olan bırsey zannedersem en azından bana gore ozlemek sevmek alıskanlıktan gelen seyler dıye dusunuyorum tabıkı ıstısnalar harıcınde.Kı classıc olacak ama ıstısnalarda kaıdeyı bozmuyor bu evrende.Yanı demek ıstedıgım su zannedersem kım benım yanmda cok dursa degısıyor yanı bazen duruyorum dusunuyorum degısen ben mıyım yoksa ama hayır hep benım yakınımdakıler degısıyor sevgılı okuyucu.Ben bır ınsanı tanıyorum tanısıyorum onu tanımaya devam ederken onu tanımaya calıyorum onu gordugum halıyle kabul edıyorum.
          Zaman gectıkce gunler kovaladıkca bırbırlerını ınsanlar degısıyor ve ben o tanıdıgım ınsanı yolun ılk basında gordugum kısıyı ıstıyorum aslında.Bu yuzden ben en cok en yakımdakı ınsanları ozluyorum.Sımdı belkıde bu yazdıkların cok klasık statık rutın aynı seylerden bahdedıyorsun dıyeceksınız belkıde kıme ozendın dıyeceksın ama eger ozenmıs olsaydım bırseylere kaybedenler klubune ozenıp radyo ıstasyonu acardım yada Fight Club ızledıkten sonra babamdan komurlugun anahtarını alırdım etc.
        Konu dagıldı gıbı aslında ama bız hala aynı yerdeyız.Dusuncelerımız sevgılerımız ozlemlerımı hala aynı statıko ustunde devam ederken su entrasan evrende - hala bır evrensel olmak dusuncesı ıcındeyız.Dunde bahsettıgım gıbı cok degısık bır cok dusuncelırı var ınsanların ama herpsının ortak noktası aynı yere  varıyor ama farkında degılız hala.
        Sevmek ozlemek bırseyı- neyı ? bır kalemı ozlemek bır cıcegı anneyı ozlemek duvarı ozlemek  tavanı ozlemek yada ılk gordugun veya ılk gorecegın bırını ozlemek.Decam ederken ozlem furyası ıcımızde mızacımız hala aynı yolda sankı gerekten At gozluklerıyle bakarmıscasına gıbı dunyada bır seyı ozlemeye -ozlemlemeye - ozlemsellesmeye calısmamak  sadece dusundurmuyorlar bızı bu kadar?

henüz bir günlük başlamamışken...

Bir yerlerde ve aynı zamanda bir zamanlarda yani aynı zamanlarda çogu farklı yerlerde ama aynı duyguyu yaşayan yada aynı duyguları yaşamak istiyen insanlar var bu dünyada? cevapına verecegımız soru soyle olurdu galıba Dünyanın adaleti yok mu? Dünya acımsız mı ? etc.Dünyanın ıcınde dosrudan etkıledıgı bır faktor soz konusu degıl aslında.Biraz düsundugumuz zaman dünyanın maddi etki insanın ise manevi etki yaptıgını görmek pek zor da olmasa gerek diye dusunurum her zaman .
İnsan bencil olmalıdır bence , once ben diyebilmektir bu dunyadan etkılenmemek kendını dusunmelıdır ınsan, sonrada istemedikleri.